Żeglarstwem morskim zajęłam się dopiero na studiach, w studenckim Warszawskim Yacht Clubie (WYC), żeglując na klubowym jachcie Konstanty Maciejewicz (Conrad 45). Trzykrotnie startowałam w dwuosobowych regatach transatlantyckich: w 1986 r. w regatach TWOSTAR
z Plymouth w Anglii do Newport w USA, na katamaranie Almatur III (niestety, awaria jachtu zmusiła nas wówczas do wycofania się), oraz w 2001 r. w dwuosobowych regatach transatlantyckich Transat Jacques Vabre, z Hawru do Brazylii, na jachcie Olympic Challenger. W roku 2017 wraz z Uwe Röttgeringiem po raz 3. wystartowałam w dwuosobowych regatach transatlantyckich, TWOSTAR, z Plymouth w Anglii do Newport w USA, na 40-stopowym jachcie Rote 66, wygrywając te regaty. Nasz start i wynik wyróżniony został 1. Nagrodą Rejs Roku 2017 i Srebrnym Sekstantem. To już mój drugi Srebrny Sekstant!

W 2000 r. na 40-stopowym jachcie Ntombifuti zajęłam 4 miejsce w klasie (na 24 startujące jachty) w samotnych regatach transatlantyckich OSTAR (Plymouth do Newport). Był to pierwszy od 20 lat udział jachtu płynącego pod polską banderą w regatach OSTAR. Za rejs ten otrzymałam 2. Nagrodę Rejs Roku 2000. Brałam udział w wielu załogowych regatach transatlantyckich, w tym z załogą wyłącznie kobiecą, na 60-stopowym jachcie Alphagraphics w roku 2001 w regatach AEDS Atlantic Challenge, na trasie Saint Malo – Portsmouth – Baltimore – Boston – Saint-Malo. W okresie od grudnia 2002 do stycznia 2003 jachtem Zjawa IV trzykrotnie okrążyliśmy przylądek Horn dotarliśmy do archipelagu Szetlandy Południowe na Antarktydzie.
W okresie od października 2006 do lutego 2007 w organizowanych przez Andrzeja Armińskiego
dwuosobowych, kobiecych regatach dookoła świata na 28-stopowym jachcie Mantra ASIA (mantra28, projekt i budowa A. Armińskiego) opłynęłam pół świata (z Darwin w Australii przez Ocean Indyjski do RPA i dalej przez Atlantyk do Brazylii).
W 2011 roku żeglowałam na wodach Spitsbergenu.
W okresie od 24 czerwca 2008 do 8 stycznia 2009 odbyłam samotny rejs dookoła świata. Rejs odbył się na jachcie Mantra ASIA (typu mantra 28) o długości 8,5 m, szerokości 2,7 m i zanurzeniu 1,65 m. Jacht o wyporności 3,,5 tony i 60 m2 powierzchni żagli został zaprojektowany przez Andrzeja Armińskiego i zbudowany w jego stoczni w Szczecinie. Andrzej Armiński był też głównym organizatorem i sponsorem tego rejsu. Zamierzeniem moim było odbycie wokółziemskiego rejsu samotnie i bez zawijania do portów. Trasa wiodła w kierunku zachodnim, z Panamy, po wodach Pacyfiku, Oceanu Indyjskiego i Atlantyku i liczyła 25 tysięcy mil morskich. Rejs trwał 198 dni i 3 minuty i zakończył się mieście Colón, po drugiej stronie Kanału Panamskiego, gdzie rejs się rozpoczął. Opłynęłam 360 stopni kątowych naszego
globu(południk startu/mety: 79° 20′ 19” W), plus jeszcze ok. 20 mil do portu Colon. Nie został jednak zrealizowany mój zamiar odbycia rejsu non-stop – ciężki sztorm zmusił mnie do zawinięcia do Port Elizabeth (RPA). Rejs ten wyróżniony został 1. Nagrodą Rejs Roku 2009 i Srebrnym Sekstantem.
W latach 2010-2011 wraz z Alkiem Nebelskim odbyłam rejs „Prawie Dookoła Świata” – „prawie”, gdyż rejs zaczął się w lutym 2010 z Florydy, a trasa rejsu prowadziła przez Kanał Panamski – Pacyfik – Australię – Indonezję – Malezję – Ocean Indyjski – Morze Arabskie – Morze Czerwone – Kanał Sueski – Morze Śródziemne – Adriatyk, gdzie rejs zakończył się we włoskim Monfalcone w czerwcu 2011 r. Rejs ponownie odbywał się na jachcie Mantra ASIA i dla tego jachtu było to zamknięcie trzeciego okrążenia naszego globu w ciągu ok. 6 lat. W czasie rejsu nasza dwuosobowa załoga przepłynęła ponad 25 tys. mil morskich, zatrzymując się w ponad stu miejscach w 22 krajach. 27 maja 2013 roku ponownie wystartowałam w jednych z najbardziej prestiżowych regat transatlantyckich OSTAR2013, na na 12-metrowym katamaranie Cabrio 2 (także zbudowanym w szczecińskiej stoczni Andrzeja Armińskiego). Trasa, jak zawsze w tych regatach, prowadziła przez północny Atlantyk z Plymouth do Newport (Rhode Island) i liczyła ok. 3 000 mil morskich. Po 26 dniach, 23 godzinach i 53 minutach dotarłam do mety w Newport, zajmując siódme miejsce ogółem (na 17 załóg), i zdobywając trofeum „1st Lady”.

Obok startu w OSTAR, w sezonie 2013 na Cabrio 2 przepłynęłam północny Atlantyk tam i z powrotem, pokonując w sumie dystans ok. 20 tys. mil. W trakcie tego żeglowania przewieźliśmy z Belem (Brazylia)do Douarnenez(Francja), oceaniczny kajak Olka Doby. Na zakończenie sezonu 2013 wystartowałam jeszcze na Cabrio 2 w samotnych Regatach Poloneza na Bałtyku, zajmując 2. miejsce.
Od 2005 r. niemal co roku żegluję na wodach Bałtyku i Morza Północnego. Startuję chętnie w samotnych i dwu-osobowych regatach na Bałtyku Polonez Cup (ze Świnoujścia dookoła wyspy Christiansoe), i od 2016 r. w Bitwie o Gotland (z Gdańska dookoła Gotlandii). Niemal co roku pływam jako oficer na STS Pogoria.
W latach 1995-2002, mieszkając w Anglii, pracowałam jako członek załogi statku ratownictwa
morskiego Salcombe Lifeboat, z RNLI (Royal National Lifeboat Institution), będąc jedną z nielicznych kobiet w załodze tej renomowanej brytyjskiej organizacji ratownictwa morskiego. Brałam udział w szeregu akcjach ratowniczych. W latach 1995, 1997 i 1999 startowałam w słynnych regatach Fastnet Race, z południowej Anglii do Irlandii.

Aha, oprócz żeglarstwa uwielbiam szusować na nartach, co roku jeżdżę w tym celu w Alpy (jestem
instruktorem narciarstwa, jeszcze z czasów studenckich); biegam też na biegówkach (m.in. startuję w
Biegu Piastów), no i biegam (jogging) po naszej okolicy, w masowych biegach jak np. Bieg
Niepodległości, a także w różnych portach i marinach.

Nagrody i odznaczenia:

  • Za samotny rejs dookoła świata 27 marca 2009 Sejmik Polskiego Związku Żeglarskiego przyznał mi najwyższe wyróżnienie naszego związku – Honorową Złotą Odznakę PZŻ.
  • 7 marca 2009 żeglarka otrzymałam międzynarodową nagrodę „Conrady – Indywidualności Morskie”, przyznawaną dorocznie przez Bałtyckie Bractwo Wybrzeża za „Indywidualność Morską”
  • „Żeglarz Roku 2009, „Srebrny Sekstant”i 1. Nagroda „Rejs Roku 2009”.
  • Rejs „Prawie Dookoła Świata” wyróżniony został III Nagrodą „Rejs Roku 2011”.
  • 26 października 2013 na uroczystości w Royal Western Yacht Club otrzymałam nagrodę „1st Lady” z rąk burmistrz Plymouth. Nagroda ta przyznawana jest dla najlepszej zawodniczki regat.
  • 2. Nagroda „Rejs Roku 2013” – za postawę i wynik w regatach OSTAR 2013 na s/y Cabrio2.
  • 1. Nagroda „Rejs Roku 2017” i „Srebrny Sekstant” za wygraną (wraz z Uwe Röttgeringiem) w dwuosobowych transatlantyckich regatach TWOSTAR 2017 na trasie Plymouth – Newport.
  • „Żeglarz Roku 2017” Magazynu Wiatr.

Plany najbliższe, na rok 2018 – jak powiedziałam dla Magazynu Wiatr: „ zamierzam wyruszyć w
okołoziemski samotny rejs bez zawijania do portów. Klasyczną trasą z zachodu na wchód, wokół trzech słynnych przylądków. Z Plymouth do Plymouth. Nie szukam sponsorów, bo nie potrafię tego robić. Dlatego też nie spodziewajcie się jakiegoś medialnego szumu. Dlaczego dookoła świata? Przed laty na tym szlaku, podczas samotnego rejsu non stop wokół globu, musiałam zawinąć do portu w Republice Południowej Afryki. Zmusiły mnie do tego warunki pogodowe. Teraz chciałabym ponownie podjąć wyzwanie i zapisać ostatnie takty w tej niedokończonej symfonii. Jakoś to we mnie siedzi, więc muszę ponowić próbę… ”

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com